Er doen elk jaar meerdere promovendi mee aan de Nationale Denktank. Dit is niet zonder reden.
Los van het feit dat de Denktank profijt heeft van een zo divers mogelijke groep jonge talenten, stappen ook promovendi na drie a vier maanden ‘denken en tanken’ de ivoren torens der academie weer in met een rugzak vol contacten en competenties – en bovendien bewapend met een verfrissend nieuw werkethos: “Nu kan ik me voorstellen hoe een zestigurige werkweek er uitziet.”
Wouter Mallee (27), promovendus in de orthopedie, en Josje Damsma (27), promovenda in de geschiedenis, leggen uit waarom zij meededen aan de Nationale Denktank 2011 en hoe zij dat combineerden met hun promotietraject.
Wouter was net een half jaar aan het promoveren in de orthopedie toen hij de Denktank tegenkwam. “De periode als onderzoeker is heel geschikt om zoveel mogelijk kennis en ervaring buiten je eigen vakgebied op te doen. Je hebt minder verantwoordelijkheden dan bij een vaste baan. Dit zorgt ervoor dat een ‘uitstapje’ van drie tot vier maanden beter in de agenda past”.
De begeleiding vanuit McKinsey, de trainingen tijdens de zomerschool en de samenwerking met oud- en mede-denktankers boden hem de kennis en ervaring die hij zocht.
Josje was al drie jaar aan het promoveren en legde de laatste hand aan de eerste kladversie van haar proefschrift over nationaalsocialistische collaborateurs toen zij zich aanmeldde.
“Promoveren gebeurt vooral binnen de universiteitsmuren en bovendien vaak alleen terwijl ik het ook belangrijk vind om samen te werken en te bouwen aan de toekomst van Nederland”. Het werken aan “een concreet maatschappelijk probleem” in een “interdisciplinair team” sprak haar aan. Daarnaast koesterde ze ook de pragmatischere hoop “competenties en contacten op te doen die voor de lange termijn voor mezelf en de maatschappij van nut zouden zijn”.
Wouter enthousiasmeerde zijn promotiebegeleider voor de DenkTank en kreeg hierdoor tijdens de Denktank doorbetaald. Niet onterecht, zo bleek; een aantal analyses en uitkomsten worden nu binnen zijn afdeling gebruikt voor de ontwikkeling van nieuwe manieren van werken. Hij moest wel zijn werk zoveel mogelijk bijhouden. Dit was, in zijn eigen woorden, “even de beuk erin, maar wel te doen”.
Ook in Josje’s geval zagen haar promotor en de directeur van het onderzoeksinstituut beide de maatschappelijke relevantie van deelname in. Ook zij werd doorbetaald. De verlenging van haar contract is recent op basis van haar deelname aan de NDT goedgekeurd.
Josje en Wouter geven beide aan dat het feit dat zij wat ouder waren geen verschil maakte. “Als je met mensen samenwerkt, maakt het eigenlijk niet uit of iemand 22 of 62 is”, vindt Josje. Ook Wouter zegt dat, ongeacht leeftijd, “iedereen dezelfde drive had om er iets moois van te maken”.
Josje benadrukt dat ze de Denktank “zo weer zou doen” en het iedereen aanraadt. “Het is een laagdrempelige manier om veel over jezelf en de maatschappij te leren, zonder dat je proefschrift eronder lijdt”.
Ook Wouter noemt de denktankperiode “een bijzondere en extreem leerzame ervaring” waarin ieders enthousiasme, inclusief dat van de (full time) begeleiders van McKinsey , leidde tot een “niet te evenaren werksfeer en productie”.
Veel denktankers ervaren een kleine dip wanneer de vier maanden voorbij zijn. De adrenaline die de drukke werkdagen vol presentaties, interviews, trainingen en feedbacksessies oplevert, gecombineerd met het intensieve samenwerken en -wonen, geeft een gevoel dat misschien te vergelijken is met het ‘meeborrelen’ in een snelkookpan die een veel te kort ritje in de python mag maken: het leven mist daarna wat snelheid en spanning.
De promovendi passen de opgedane ervaring ook toe na de DenkTank. Wouter werkt nu, naar eigen zeggen, veel gestructureerder. Ook past hij aangeleerde brainstormtechnieken, presentatie- en feedbackvaardigheden toe in zijn samenwerking met zijn afdeling en andere promovendi.
Josje geeft aan dat ze nu eerder tot actie overgaat; ze belt of mailt mensen makkelijker. Daarnaast kan zij nu sneller de kern van een probleem vatten en benut ze haar tijd efficiënter.
Dit laatste is hard nodig gezien het feit dat zij, naast promoveren, bezig is met het op poten zetten van een van de Denktank oplossingen. JO Cadeau – een website die je als consument in staat stelt een massage, stijladvies of opknapbeurt van je tuin door een zzp’er cadeau te doen – heeft het al tot de derde ronde van de New Venture wedstrijd geschopt. Op 28 juni aanstaande wordt bekend of JO Cadeau ook het startkapitaal wint om de website te lanceren.
Leerzaam en lonend is de Denktank dus sowieso. Wel moet je er, waarschuwt Josje, helemaal voor gaan. Ook Wouter benadrukt dat kandidaten de bereidheid moeten bezitten om “vier maanden heel intensief te leren, te denken en te doen”. Josje raadt het vooral de promovendi aan die “over de universiteitsmuren heen willen kijken” maar, voegt ze er aan toe; “voor degene die dolgraag hoogleraar willen worden, kan het ook geen kwaad”.
Dus ben jij momenteel ook aan het promoveren? Denk dan –om het (heel gepast) in gedoodverfde denktanktermen te verwoorden – in kansen in plaats van problemen (dat laatste doe je in je promotietraject immers al genoeg) en geef je ook op! Bekijk hier hoe je mee kunt doen.
